Arif Doğramacı Şiirleri - Şair Arif Doğr ...

Bir
Küfür öğrensem
Ayaklarımı vurmadan
Çakır tikenlerine
Kolay olmadı bende
Küfrü öğrenmek

Dilenmek
Avuç açmak
İğrenç bir aptallık
Akıl gerek çalmaya
Olmayanda
Çalınmazya

Atıyorum
Kendim tutuyorum
Tutukluyum ben de
Yaşamak istercesine
Biraz zor olur da
Tutuklayın beni

Ne konuşma bu
Tırmanışın sinsi
Sanma
Sürmedik izini
Molla
Mehmet in torunu

İlk kurşun
Kurtuluşun simgesi olmaz
Her zaman
Hayın ve çiyansıysa
Ve
Yaban elden atılan

İnsan şaşkın
El sokar
sokulmaz yere
Niyeti
koparmak Doktorun
El soktuğu yerden

Onbir eylül
Beni aşar
Bahane arıyorsan
Kendine
şüphelen

Öğünme
Besliyorum diye
Ona yeter
Çer çöp
Bakışından belli
Herkesi

Her hayalde
Bir evim oldu
Seksen bir ilin
Tamamında
Tam merkezinde
Ve

Düşlerimin solduğu dönemeç
içimde
Önceleri hep bir ürperti yaratır
Bir anlık korkuya kapılıp
düş derim
Benim düşlerim