Arif Ali yılgın,Arif Ali yorgun...
Mümkünse ağla kader,
Biraz da sen ağla,
Birkez daha lanetlendin insanlar tarafından.
Şimdi,
Yaşamın avuçlarından bir can daha kaymakta,
Körpe,garip,kırık-dökük bir can.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Kendini okutturan bir şiir.... tebrikler.... Okuyucu gerçekten de Arif Ali'yi merak ediyor..... bazı mısraların sonundaki kafiyeler mısra sonunda değil de mısra içinde kullanılsa sanki daha ilginç şeyler çıkabilir......
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta