Oturup düşündüm gece yarısı
İçimde uğuldar dertlerin sesi
Suskunluğum bana acı yarası
Kanayan yaramı sararım Arif
Yoldaşlar sırtını döndü kavgaya
Koşan atlarımsa daldı hülyaya
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta