Arıdan Öğren
Aslan derler orman içinde,
heybeti var, bilmez hâlini.
Ejderha ateşle doludur,
yakıp yıkar, tanımaz ilmi.
Bunları da yarattı Mevlâ,
bir de arı saldı çayıra;
minicik cisme sır giydirdi,
ilham verdi, aldı hayra.
Çiçek seçmez, övünmez hiç,
şatafata meyli yoktur.
Konar geçer, işin görür,
balı şifa, özü çoktur.
Ötekiler mağrur gezer,
benlik ile dolu içi.
Bulsa insan, diş bilerler,
bilmezler yolun biçimi.
Mevlâ ilmi kime verir?
Azgına mı, edepliye mi?
Âlemi yıkmak için değil,
düzmek için verdi kimi.
Kayıt Tarihi : 28.1.2026 14:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
arı herzaman heryerde




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!