ARI’YORUM
Çoktan çökelttim acılarımı, koşma içimde. Almamalıyım derinime, nasılsa gideceksin.
Tenimde kalmaya ne dersin? Ve ruhsuz sevişmeye?
Örküne sığınır bağlı atlar, sikke derinde. Ürkmez…
Özgürlüğümüzdür ürkekliğimiz.
Pastorol Symphony’de, Ludwig Van Beethoven, yüceltmiş fırtınanın ihtişamını, muhteşeme. Yüzleşmiş kerenofobisiyle. Barışmış korkusunun öznesiyle. Yeni okudum.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta