ağlamayı değil gülmeyi öğrenmeli her yüz
anarken maziyi
yaşanana her güzel şeyin anısına
biz severken ve sevşirken acı çekmedik ki sadece
mutluluğuda yaşadık değil mi
geceler boyu sevişirken
yalın saf katıksız arı duru bir sevgiyi yaşadık doyasıya
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta