Ve sırtını döndü adam.
Usulca toprağa düşen yağmuru seyre koyuldu.
Sesi kendi yüreğinde çığ gibi büyüyordu.
Kadın elini anlına koydu.
Adam yağmuru, kadın adamı pür dikkat izliyordu.
Saniyeler sonra dillerden vedalar süzülecekti.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta