Ardına Bakma Çekip Giderken

ARDINA BAKMA ÇEKİP GİDERKEN!
Beni düşmanlarıma emanet bırak!
Ardına hiç bakma çekip giderken!
Onlar vurmazlar sinsi ve kahpece,
Senin vurduğun gibi!
Gecenin alaca karanlık bir vaktinde...
Körü körüne bıçak saplamazlar
Kanayan yaralı yüreğime!
Kırmazlar kolumu, kanadımı
Sebepsiz yere!
Canlı canlı öldürmezler
Senin gibi, defalarca!
Beni düşmanlarıma emanet bırak!
Onların adaleti hainlik hükmetmez,
Zulmün gibi, defalarca!
Yıkılmayan kale duvarını
İçten fethetmezler, sinsice!

Ardına bakma, çekip giderken!
Düşmana kavuşmak,
Vuslata ulaşmaktır benim için, gönülden!
Onların kalpleri mühürlenmiş olsa bile,
Sendeki merhametsizlik yoktur içinde!

Zaman durmaz, düşmanımın yanında!
O ihanetini öğrendiğim an, gidiş!
Başka yara açılmaz sinemde!
Düşmana yer kalmadı mahşere kadar!
Derin yaraladın beni!
Zulüm olmaz düşmanımın yaptıkları,
Yaptıklarının yanında!
İnfazı bir anlık olur düşmanımın;
Onlar için ya ölüsündür, ya da dirisin!
Çekti mi silahı düşmanım,
Tetikteki parmağı
Dönmez bir türlü geri!
Tam alnımın orta yerinden
Vurdu mu beni?
Tek kurşunla yere sererler!
Ayaklar altına almazlar senin gibi!

Beni düşmanıma emanet bırak!
Ardına hiç bakma!
Senin için ben, yaşarken ölmüşüm!
Düşmanım için,
Ya ölüsündür ya da diri!