Son demini yalnız yaşayan,
Saçları kızıl, ardıç!
Rüzgarın Körüklemesiyle toprağa düşen hayallerinden usanmadın mı!?
Umutların sığmaz oldu bahara,
Gölge vermekten usanmadın mı?
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta