Ardeşen Şiiri - İlyas Memiş

Bir köşedir Cennetten yemyeşil dağlarıyla,
Denizi, ovasıyla bir başkadır Ardeşen.
Bir kartpostal misali zirvelerde karıyla,
Muhteşem doğasıyla bir başkadır Ardeşen.

Bir tabiat temeli inşa edilmiş suyla,
Yeşermiş her ne varsa dinmeyen yağmuruyla,
Çağlıyor dereleri vadilerde coşkuyla,
Meşhur Fırtına’sıyla bir başkadır Ardeşen.

Her Mayıs başı ile başlar bir tatlı sürgün,
Çaydır ekmeği, suyu, burada sevinç, hüzün,
Omuzlarda sepetler bahçelerde yaz bütün,
Ellerde makasıyla bir başkadır Ardeşen.

Bir yanda Çaçahona, Tobamzga, Golazena…
Bir yanda Nolaşgari, Neknari, Sırt, Siprona…
Bulutların üstünde huzur verir insana,
Dumanlı yaylasıyla bir başkadır Ardeşen.

Her Ağustos ayında kurulur tenteleri,
Bir tatlı telaş sarar kamp kurmuş tepeleri,
Bir gelenek, tutkudur uzun yıllardan beri,
Kolda atmacasıyla bir başkadır Ardeşen.

Demlenir hüzünleri bazen bir bardak çayla,
Yeşeren umutları olur bahçede nayla,
Bazen dalgalı deniz, bazen puslu bir yayla,
Değişen havasıyla bir başkadır Ardeşen.

Bir eğlence, macera, bir coşkudur Formulaz,
Ne fren gerek ona ne akaryakıt ne gaz,
Onu bu sarp yollarda başkası sollayamaz,
Tahta arabasıyla bir başkadır Ardeşen.

Mısırı, lahanası farklı damak tadıyla,
Şaşırtır Laz böreği her tadanı adıyla,
Yalnız görmeye değer lezzeti maksadıyla,
Balık, muhlamasıyla bir başkadır Ardeşen.

Arkasında Kaçkarlar, önde Karadeniz’i,
Asırlık ormanları saklar bağrında gizi,
Yaşıyor kültürlerin zengin tarihi izi,
Efsunlu mirasıyla bir başkadır Ardeşen.

Yemyeşil yamaçları, masmavi sahilleri…
Mor, sarı, beyazıyla süsler orman gülleri,
Yanık tulum sesiyle yankılanır yolları,
Rengârenk dünyasıyla bir başkadır Ardeşen.

Nisan 2015