Dağ eteklerinde çiçekler dökülüyor yamacına
Yatak serer börtü böcek yuva yapar koynunda
Havası sert, insanı mert huzur kokan Ardahan’ım
Ardahan’ım Ardahan’ım bağrımda açan baharım
Kazı koyduk baskıya, soğuk içtik ayranı yayıkta
Tulum peyniri sarardığında, tereyağı erir lokmada
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok teşekkür ederim
Lise 2 ve 3 ü Ardahan Lisesinde okudum. Kendine has güzellikleri olan bir şehir.
Yüreğinize sağlık...
Çok teşekkür ederim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta