Evren bile yavaş yavaş çöküyor
Doğa yok oluyor
Ebedi olan insanların ruhları derler
Bu çağdaki insanların ruhsuzluğu beni deli ediyor
Hayatım dünya kadar karanlıkken
Kainatlar kadar güzel olan sen geldin aşkım
Bazen geliyor bir ürperti içime
Bazen sığmıyor içim içime
Bazen gülüyor bazen ağlıyorum
Karmaşık duygular içinde
Gelsen diyorum
Çığlıklarla geldiğimiz dünyadan
Sessizlikle göçeceğiz
Belki kör bir kurşun belki bir mayın
Koparacak bizi dünyadan
Bayramlar gelecek
Bazen acı dinmez bazen yağmur
Ne laf dinler ne söz bu hoyrat gönül
Ne gidebildim senden sonra ne de kalabildim
Hatıralarınla yaşayıp kendimi bitirdim
Senden sonra kimseyi sevemedim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!