Aslında her dem ağlar sema, bakıp padişahın tahtına.
Her dem yanar dünya, yüreğindeki sızının yangısıyla.
Gam der, dert der gecesinde gündüzünde,
Bilmez ki âdem, dert ne gecede, ne gündüzde.
Bakar göz âleme, seyrin şevki ile;
Bilmez ki yürek, sevda şevkin de ötesinde.
Ne ağlamak ne yanmak çare aşığın derdine...
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Bilmez ki âdem, dert ne gecede, ne gündüzde
dert geceyle gündüzün bir olduğu kaderde..
kainatın yaratılış gerekçesinde..
muhteşem bir şiir okudum yine..
eyvallahhhh şairem 10+10+10
Sevmek soyut bir zevktir...tebrikler
Eline yüreğine sağlık bacım...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta