Küçük kiz, hüzünlü bir yabanciya gülümsedi. Bu gülümseme adamin kendisini
daha iyi hissetmesine sebep oldu. Bu hava içinde yakin geçmiste kendisine
yardim eden bir arkadaþýna tesekkür etmedigini hatirladi. Hemen bir not
yazdi, yolladi. Arkadasi bu tesekkürden o kadar keyiflendiki, her öglen
yemek yedigi lokantada garsona yuklu bir bahsis birakti. Garson ilk defa
böyle bir bahsis aliyordu. Aksam eve giderken, kazandigi paranin bir
parçasini her zaman köse basinda oturan fakir adamin sapkasinabirakti. Adam
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta