Bir fırtınaya tutulmuştu
Savrulup gidiyordu sonsuza
Başı, sonu nerede belli değil
Yarınlar hoşçakallara gebe.
Mutluluk uzak diyarlarda
Hadi koş savrul yakala
Rastgele birinin kapısını çal
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta