Siyah mı siyah bir gecenin şafağından
Umut kestim hayatın derin hülyalarına
Ruhumun derinlerinde haykıran çığlığı
Ve çağlar boyu kanayan yaramı bıraktım
Ardı sıra koştum dikenli yolların karanlığına
Bir kuş misali uçmak yetmezdi bana
Bir baktım, çöller ortasında yalnız benliğim
Hiç ışık yokmuşçasına kararan gözlerim
Siyah mı siyah bir gecenin şafağında
Kaybolan benliğimi aradım
Karanlıktı her şey tıpkı ben gibi
Son bir ışık huzmesi çarptı ve deldi yüreğimi
Ve buldum o anda ruhumun haykıran çığlığını
Konuştum onunla zamanın ötesinden bir anla
Dertleştim dizginlenemeyen ıstıraplarımla
Bir eylül ayının hüznü oturdu göğsüme
Bir kasım ayazı çarptı yüzüme
Ve ıslandı kirpiklerim
"Vakit kalmadı" dedi bir ses derinden ve deruni
Siyah mı siyah bir gecenin zifiri karanlığında...
Cemal Murat
Kayıt Tarihi : 22.8.2025 18:51:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!