Arayan O'nu Bulur Şiiri - Ahmet Tabak

Kafamda uğultular, sessizlik çığlık atar.
Bilgiler kirlendikçe, hakikatler hep kaçar.

Düşünce insanidir, zihinlerde dolaşır.
Aradığın ne ise, biraz ona bulaşır.

Fıtrat temiz olsa da, yaşananlar aranır.
Masumiyet çağında, pisliklere bulanır.

Ayrık otu gibidir, zarar verir insana.
Kurtulmak istiyorsan, ehline bir sorsana.

Özü temiz olanlar, hep ararlar huzuru.
Bulamadıysan eğer, terk et hemen gururu.

Enerjisi vardır bak, canlı olan her şeyin.
Ölmüş olan fikirler, olamaz geleceğin.

Hakikat umut verir, canlandırır ruhunu.
Kurtuluşun ondadır, bulmalısın sen onu.

Kirlense de havalar, yaşayan onu arar.
Vazgeçmez davasından, bulmaya umudu var.

Mutmain olmaz ki kalp, ulaşmazsa Rahman’a.
Yüzleşmek acı verir, çabalama boşuna.

Meyilliyiz hataya, yardıma muhtacız biz.
Dikkat etmezsek eğer, boşa emek veririz.

Bir fikir var ortada, karanlık mı karanlık.
Yokluğa çağırıyor, kanarsan ona anlık.

Bir tarafta müjde var, ümit var insanlara.
Sonsuz hayat vâdeder, ona inananlara.

İyiliği emreder, kötülüğü yasaklar.
Affeder kardeşini, muhabbetle kucaklar.

Örnek verir insana, iyi olan kulları.
Yardıma muhtaçlara, uzanır hep kolları.

Dili gayet tatlıdır, kötülüğe karşıdır.
Yetimlerle beraber, fakir ona ulaşır.

Hakkındaki bilgiler, dilden dile dolaşır.
Doğruluk şiarıdır, övgü ona yakışır.

Tevazudan vazgeçmez, çıksa da O huzura.
Umut oldu herkese, ümmet olan kullara.

Karanlığa nur oldu, müminler huzur buldu.
Yerde gökte övülen, O ki en son Resul’dü.

Ahmet TABAK
16.01.2026