Parmağımı zorlayan sen,tuşlarımın arasında,
Belki sıkışıp kalmışsın,düşlerimin arasında.
Çok yıprandım çok yoruldum,çilelere setler kurdum,
Bir tek dolu seni gördüm,boşlarımın arasında.
Yaşanmamış bir dün gibi,aç kalana öğün gibi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta