Sevdayı içinde yasayan adam
Yüreğinde yazar her şeyi bilinemez
Konuşacak dili vardır konuşamaz
Görecek gözü vardır göremez
Söylediklerini kendi bile duyamaz
Ama çift kişilik yaşar her günü nedense
Bir şeyler yazmak istiyor kalemim,
Virgülleri geçip,
Bir nokta koymak istiyor eminim.
Yine ben ve yine yanan sigaram,
İki dudağımın arasından,
Yükselen ey duman.
Ömür yandı be usta
Kalmadı artık hayatın heyecanı
Her şey yok olup gitti bir anda
Bu gece de beklemek anlamsızlaştı
Hepsi bu kadar
Kalmasın içinde bir burukluk
Gidebildiğine senindir hayat
Kırgınlık bende kalsın değil ki inat
Yolun acık olsun diyemiyorum çünkü
Gelebilme ihtimalini düşünüyorum
Bu şehir de sen mi varsın
Caddelerinde ve sokaklarında ki
Bu huzur
Yollarında ve kaldırımlarında ki
Bu izler
Havasında ve gökyüzünde ki
Yavaş yavaş infaz ediliyor, hayallerim
Suikastlar var, düşüncelerim de
Bugün de idam sehpasında söylediklerim
Ve ben serseri kılıklı adam,elbisesinde
Anlattıklarım acımasızca katlediyorken
Çok güzeldin
Ama çirkin severdin
Yakıştıramadım sana
Bir türlü uyumlu olamadın ya
Kendinle
Zaten hep bundan bahsederdin
Çok düşündüm karaladım
Onca kelime arasından
Bir kaç kelimeyle kalakaldım
Anlatmak istedim anlatamadım
Yazmak istedim yazamadım
Kalemin ucunda kalan sözlerim
Bir bildiği vardı belli ki,giderken
El sallamisti uzun uzun, görmüştüm
Ağlamışti gözleri, elveda derken
Geri geldi şimdi, biliyorum
Ama ben, çoktan ölmüştüm
Sonra dedim ki
Olsun nasiptir bilmediklerimiz
Sevmektir belki vazgeçtiklerimiz
Sabretmektir beklediklerimiz
Acı çekmektir
Gözyaşı dökmektir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!