Elimle yoklayıp boş duvarları
Sana benzeyecek bir yüz ararım
Bir bir tarayıp boş, koridorları
Senden bir emare bir iz ararım
Yüzüme bakarak çatma kaşını
Yaşamayan bilmez aşkın kışını
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta