1972--Osmaniye -Finike
güney köyleri,mezraları,şehirleri
asırlarda kalan töreye mahkum
bir demirsiz kafes onların kaderi
umuda kapalı açılan ama gidemeyen yol
onbeş,yirmi gençler olan kızların çıkmaz
yolları.akılları karalı közden velinimetlerinin
gönülleri dağlı,ayakları görünmez bağlı
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Sizin bu şiirlerinizden çok etkileniyorum; içimizdeki yaranın kapanmadığını, sürekli sızladığını hissettirip; kanamaya meyilli naif yüreğimizi acıtıyor...Kocaman gönlünüze sağlık değerli öğretmen teşekkürler...Eksik olmayın siz çok yaşayın...Sevgi ve selamlar gönderiyorum Toros çocuklarına gençlerine ve size...
İnce ve duygulu bir söylem. Severek okudum terbrikler.
DUYARLI YÜREKLE YAZDIĞINIZ BU ŞİİRİNİZİ KUTLUYORUM...
SAYFANIZDA SAYGIMI BIRAKTIM..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta