İflahım kesiliyor
Makamında bulamıyorum hüzzamı
Bir eylemsizlik dolaşıyor ayaklarıma
Gece 02.00 sularında
Akla mugayir bir hal
Mihmanım oluyor yerine
Aramızda kalsın!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




hımm...ilginç..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta