Pembeydi hayat ve bütün şehir ışıkları
Pembeydi sevgili bildiğim her renk.
Şimdi karanlığım ben...
Güneşi bile susturdum içimde
Yüreğim bitmeyen şiirler yazıyor kaldırımlara
Gidişini kazıyorum duvar diplerine
Bi de aynalar seyrediyor gözyaşlarımı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta