Ben ne misafirim ne de yaşamım
Şu alemde yalnızlığın, hasretin sesisiyim,
Bir acaip karanlıkta hislerim, ışığım garip bir loşlukta
Gönlümün zindanında çekildim bir çareyim
yıkıldım vuruldum hayatın ihaneti ile viraneyim
Tebessümüm bile olmuş garip bir hüzün
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta