Bir sonbahar günü,hani aralık başı derler,
Soğuktan ve sisten kararmışken düşlerim
Öyle bi çare ellerim benim.
Düşlerimin yaprak döktüğü saatlerde ve sonrasında hergün,
Karlar yağdı önce,heryerimden buzlar eridi sessizce,
Herkeste vardı; soğuk,kar ve buz,belki sis
İlk gün ve sonrasında hergün,herkesler hissetti,herkes yaşadı,sessizce.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta