Bir Aralık akşamında bulduğum
Yirmi bir Aralık'ın en uzun gecesiydin...
Bir Aralık sabahından gülümseyen
Buz gibi bir Aralık gününde
Sıcacık bir aşk güneşiydin...
Sonra koşar adımlarla sen de batıp gittin...
Ne çok aradım ...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İçten, akıcı, sürükleyici...
Güzeldi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta