Aylardan Aralık.
Kara bir tren gibi görünüyor, sığındığımız evler.
Buz tutmuş çamların sureti sularda.
Uzak dağların kuytusunda uluyan kurtlar.
Minik parmaklarıyla,
buğulu camlara ciziyor kalbimizi çocuklar...
Umutla ısıtiyoruz içimizi.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta