Sensizlikten yelkovan sürünür aldığı yolda
Akrep kendi zehrini taşır kıvrik kuyruğunda
Her saatbaşı zaman sen vurduğunda
Hasret yankılanır yalnızlıktan odamda
Sensizlikten, pencereler gözkapaklarını kapatmış
Kefen olmuş perdeler, üzenlerine örtülmüş
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta