En uzun geceden sayılır
Ayrılığın sabahı.
En ağır yükü
Hafif bulutlar paylaşır.
Göç eder kanadını sardığın kuşlar.
Bağrımda bir gül yine severcesine kırmızı,
Bu uçurumları tuzlu koylarından tanırım.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




"Acı.."
Tadın yanındaki çeşnidir, bazen...
Hani, tatlının adını koyan...
Hayatta böyledir,
"Gülü dikeniyle severiz",
Ayrılığı özlemin ateşi deriz...
Aralık mı?
Uzun günleri hayal ettiğimiz "pencere kenarı" denebilir,
Mesela...
Soğuğun girdiği "kapı aralığı" gibi...
Tarzınızı yansıtan, anlamın ipuçlarını yüklenen bir şiirdi yine..
Tebrikler Öğretmenim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta