Araftayım Şiiri - Metin Demirkazık

Rüzgara kafa tutmuş uçurtmayım sanki,
İplerim kimin elinde bilen yok.
Kadere bağlasam,
Yaşlı ve yassı bir dal parçası..
Kıyamet mi koptu bilen yok,
Deli bir fırtına...
Sağdan sola, soldan sağa,
İpin ucu gerili, ha koptu ha gitti...
Bir inmişim keder denizine,
Bir yükselmişim mutluluk dergâhına,
Anlık bir olay anlayana...
Tıpkı deli çağlarımda gibiyim.
Ya kahkahaya bir adım yakın,
Ya da beş metrelik beyaz çarşafa.
İki ucu belli ama ortası meçhul hani...
Belki kara kaplıda yer yok,
Belki de yeni kazılacak yer.
Bertarafım.
Bı çareyim, bilen söylesin,
Hangi taraftayım.
Kim bilir belki de ilelebet araftayım...