İçe işleyen soğuğun ortasındasın; kederli esmekte rüzgâr, yorgun gibi
Gönlün kürek mahkûmunu andırır; çaresizliğe kulaç atmaktasın
Doğa şuh bir gecenin ıssızlığında iniltili ağlamasıdır
Merhametin gözleri kör, acılarla gömülü mezar
Çarkın dişlisine kaptırmışsın nefsini, iffetini
Bedbin bir sabaha açılır kahverengi sonbaharlar
Çığlıklar un ufak karadeliğin gizeminde
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta