Nihal’im – Sedir Ağacının Sessiz Risalesi
Ben bir sedir ağacıyım,
Gür ormanda, kalabalığın içinde, ama yalnız…
Tenhanın yalnızlığına zincirlenmişim, Nihal’im.
Ruhum dallarım gibi göğe uzanıyor,
Ama köklerim, senin sessizliğinde toprağa saplanmış.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta