Burnuma yaşamdan amberler çalınıyor
Bir meydan uğultusunda arıyorum yaşamadıklarımı
Dudaklarımda biriken örs kornalarla benden alınıyor
Yeni ağlarla zincirimde buluyorum aşamadıklarımı
Dinlenilmem gerek mahşer var sanıp toplananlar tarafından
Çünkü onlara anlatmalıyım mahşerin burda olamayacağını
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta