Uyumuş tabiat sesini dinliyorum sessizliğin,
Ölüm ile hayat arafında,
İki damla katre süzülüyor insanlık imparatorluğuma,
Yıkıyor ezelden yapılan her anıtımı.
Geriye kırılmış kalplerin yıkık duvarları kalıyor.
İnşası zor.
Sanki şehrimin her kuytusuna mıknatıslar yerleştirilmiş,
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta