Söz verdiğim gibi unutmadım seni. Seninle ilgili her bir şeyi. Balkon camımda duruyor hala,beraber aldığımız ve birlikte ektiğimiz gül. Hani sen unutmuştun da dikenlerini temizlemeyi,parmağıma batıp kanatmıştı.
Aslında biliyor musun? Acısı geçsin diye parmağımı öptüğün an,tamamen karışmıştın sen artık,iliklerime kadar…
Fakat sulamıyorum ama o gülü. Tıpkı giderken,döneceğinin sözünü verip,can kattığın gibi canıma, o da giderken gözünden damlayan bir damla yaş ile canlı duruyor hala.
Arada sözümü çiğneyip,çok kere unutmaya yeltendim seni. Hatta gittiğin güne defalarca döndüm durdum. Zamanı durdurup, o zamansız gidişini silerim diye geçmişten. Ardından unuturum diye,
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta