Söz verdiğim gibi unutmadım seni. Seninle ilgili her bir şeyi. Balkon camımda duruyor hala,beraber aldığımız ve birlikte ektiğimiz gül. Hani sen unutmuştun da dikenlerini temizlemeyi,parmağıma batıp kanatmıştı.
Aslında biliyor musun? Acısı geçsin diye parmağımı öptüğün an,tamamen karışmıştın sen artık,iliklerime kadar…
Fakat sulamıyorum ama o gülü. Tıpkı giderken,döneceğinin sözünü verip,can kattığın gibi canıma, o da giderken gözünden damlayan bir damla yaş ile canlı duruyor hala.
Arada sözümü çiğneyip,çok kere unutmaya yeltendim seni. Hatta gittiğin güne defalarca döndüm durdum. Zamanı durdurup, o zamansız gidişini silerim diye geçmişten. Ardından unuturum diye,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta