Araftayım.
Bir keski sırtındayım belki,
Varlık ve yokluk arasında ince çizgide,
Hayatı “şaak” diye yarar sanki.
Toprağın altını, üstünden ayıran yerdeyim,
Şimdilik üstteyim ama yarınını bilmeyenlerdenim.
Araftayım.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta