Bir insan gelir hayatına, var eder seni.
Bir insan gelir hayatına, yok eder seni.
Bir insan gelir hayatına, istediğinde var eder, istediğinde yok eder seni.
Ey âşık! İşte bu yaşadığın duygunun adı “Araf” tır.
Ne varsındır aslında bu hayatta ne de yoksundur.
Hayattasındır da ruhun çoktan kaçıp gitmiştir başka bir diyara.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta