Ne oldu bilemiyorum ne oldum
Aramaz sormaz oldun, telefonla kanki oldum
Belki aramışındır diye her on dakika da bir bakmaktan
Her duyduğum sesin telefondan geldiğini sanmaktan
İşte şimdi birazdan arayacak diye kendimi kandırmaktan
Ne zaman ne de hasretin geçmek bilmedi.
İki koca gün, iki ömür gibi geldi inan öylesine ağır
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Artık sese bile ihtiyaç duymuyorum bir nevi otomatikman
Ne bekliyorum emin değilim sadece tik, hatırımda kalan
Ne kendimi, ne zamanı nede anı bilmedim
İki koca gün iki ömür gibi geldi inan olduğundan ağır
Hatırlanmadan geçen iki ömür ister boşver ister çağır.
Ah sevgili ne halde bıraktın bir bilsen, arafta
Şaşırdım, hangi yanım öbür hangi yanım bu tarafta
yüreğinize sağlık,kutlarım,kalem ve yürek sesiniz hep ışıldasın
sevgiyle kalın e mi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta