Ne oldu bilemiyorum ne oldum
Aramaz sormaz oldun, telefonla kanki oldum
Belki aramışındır diye her on dakika da bir bakmaktan
Her duyduğum sesin telefondan geldiğini sanmaktan
İşte şimdi birazdan arayacak diye kendimi kandırmaktan
Ne zaman ne de hasretin geçmek bilmedi.
İki koca gün, iki ömür gibi geldi inan öylesine ağır
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Artık sese bile ihtiyaç duymuyorum bir nevi otomatikman
Ne bekliyorum emin değilim sadece tik, hatırımda kalan
Ne kendimi, ne zamanı nede anı bilmedim
İki koca gün iki ömür gibi geldi inan olduğundan ağır
Hatırlanmadan geçen iki ömür ister boşver ister çağır.
Ah sevgili ne halde bıraktın bir bilsen, arafta
Şaşırdım, hangi yanım öbür hangi yanım bu tarafta
yüreğinize sağlık,kutlarım,kalem ve yürek sesiniz hep ışıldasın
sevgiyle kalın e mi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta