"ARAF " sanirim en kötüsü bu araf ta kalmak...
Onlarki arafta kalanlardir bir yanda cehennem bir yanda cennet ikisinide görmek hissetmek bir yanda korkuda bogulmak bir yanda umut etmek...
Sonu olmayan bir bekleme ...
Araf" en zoru olsa gerek...!!
Dünyaninda vardir araflari.. ölmeden ölmelerde ,yakmadan yanmalarla,, bazan bir dibsiz kuytu kuyu dibinde ...bazanda bir zümrüd_ü ankanin kanadinda umuda yolculukta ...
Gecmisle gelecegin arasinda bir arafta bazan..
Sevmeyle nefret arasi bir arada..
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta