Arafta bile kalacak yerim yok benim.
Sen yokken bilmem ben nerelerdeyim?
Senden başka söyleyecek sözüm yok benim.
Sen yokken ben bu dili neyleyim?
Gözyaşlarımı sahiplenecek denizim yok benim.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta