Gitmekle kalmak arası korkulu bir bekleyişin vaktiydi bu..
Koşar adım gelen ayrılığı ağır aksak beklerken,
İnce ince sızlayan hüznün deminde asılı kaldık..
Kırdık, kırıldık ama araftı bizi birbirimize kırdıran..
Sonra affı en büyük olanı hatırlayıp bir affın ardına sığındık..
Ve hatırladık...
Vakit bekleyişin bitişine delaletti,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




kaleme sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta