Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Çıktım bir sabah, içimde paslı bir seferin sızısı,
Omzumda yarım kalmış mevsimlerin kırık izleri
Bir yanım gurbet kokan ıssız bir istasyon,
Bir yanım kendi sesine yabancı bir hânedan.
Sordum rüzgâra:
“Nerededir insanın kaybettiği menzil?”
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta