Mazi denizinde aradım çocukluğumu;
Annemin almadığı, benim ağladığım
Plastik uçaktı, oltaya yem yaptığım.
Bir de kâğıt beşlikti kâğıt içi yırttığım.
Çocuk yaşta bıraktım saf mutluluğu,
Yarım kaldı, erken bıraktım yolculuğu.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta