Arada Kalmak Şiiri - Zühre Türkeli

İki liman arasında rüzgâra tutsak gemi,
Ne yelken açacak cesareti var, ne demir atacak yeri.
Bir şehrin kokusu sinmiş üstüme, gitmeye mecbur,
Diğerinin ışığı çağırır durur, dönmeye umutsuz.
*
Adımı sorsalar, "Yoldayım" derim, "Bir menzile varmadım."
Ne geçmişin gölgesini yendim, ne geleceğe sığındım.
Kafamda binlerce "keşke", kalbimde bir o kadar "acaba",
İki hayatın eşiğinde, yorgun bir nefes alıp veririm.
*
Ben ki, iki farklı şiirin yarım kalan dizesiyim,
Ne tam hüzünlü bir son, ne de mutlu bir başlangıcım.
Durduğum yer ince bir çizgi, kâğıtla makasın arası,
İki dünya arasında sıkışmış, yırtılmaktan korkan yara.
*
Artık yoruldu bu ruh, arada kalmaktan, savrulmaktan,
Ne gideni tutacak gücü var, ne gelene kucak açacak.
Bir gün bir yere varırsam eğer, o yer kendi içim olsun,
İki şehrin gürültüsünden uzak, sessiz ve tek bir yol olsun.
Zühre Türkeli. Nin kaleminden 18.05.2025 21.32