Köşedeki durakda zaman öldürmeler.
Çıkışını beklerken,
Bir el cepte,gizli gizli bozuklukları hesaplamalar.
Çay içersek şu tutar,sahlep pahalıya patlar,
Onun evi yakın ama,bu gün de yürünebilir o yollar.
Zaman kavgaları,
Geç kaldın,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




:)))
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta