Kimdir getirdiği güllerden daha kızıl
Ve ölmeye yatmış, ama aşkı da bilen.
Tabii ki sen,
Yalnız sen!
O sessiz senfoniyi yapraklardan
Gönüllere sürüveren.
İncelikler yürürken dallarına
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta