dimdik yaşıyorsun yüzyıl biterken
yüzüyor ufkunda yeni bir sayfa
cesursun şanla biçilir kaftanın
de ki sallansın çiğninde çiğdemler
yoğur aç yürekleri güz harmanında
ağır suya dök ağdalık ağrını
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta