Dünyada müminler aç ve sefilken
Türlü türlü yemek yemek ar bana
Büyük küçük sefaletten ölürken
Bir yudum su alev bana, kor bana
Bir lokma ekmeğe muhtaç olmuşlar
Hazan vurmuş gül misali solmuşlar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




merhametli yufka bir yürekten dökülen inci dizeler.. ''komşusu açken tok yatan bizden değildir'' hadisini hatırlatan dizeler..tebrikler üstad..kaleminiz susmasın
Duyarlı yüreğiniz dert görmesin dost doğru söze ne diyebilirzi ki
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta